کنار رفتن ابرها

بالاخره ابرها کنار می‌روند:

بالاخره ابرها کنار می‌روند؛ طلوع امید پس از روزهای سخت:

از نظر علمی، ناپدید شدن ابرها معمولاً با تبخیر قطرات آب بر اثر افزایش دما یا کاهش رطوبت نسبی رخ می‌دهد. در هواشناسی، جبهه‌های پرفشار مانند یک جاروی نامرئی، ابرها را به کناری می‌راند و آسمان صاف را می‌آورند. جالب‌تر این‌که در روانشناسی، نور خورشید مستقیماً سطح سروتونین مغز را افزایش می‌دهد—یعنی به معنای واقعی کلمه، با رفتن ابرها 'شادتر' می‌شویم.

راهکار:

این لحظه همان نقطه عطفی است که ذهن پس از طوفان، آرامش را تجربه می‌کند؛ شبیه تماشای طلوع پس از شبی تاریک. ابرها همیشه در حال حرکت‌اند و آسمان صاف همیشه در راه است—فقط کافیست به جای نگاه به ابرها، به افق چشم بدوزی.