کنار نیومدن با واقعیت

قبول نکردن شرایط زندگی و نرسیدن به خواسته دل:

در روانشناسی به این لحظه «خطای پیش‌بینی پاداش» می‌گویند: مغز ما نه از خود اتفاق، بلکه از اختلاف بین انتظار و واقعیت دوپامین ترشح می‌کند. وقتی فاصله تصویر ذهنی و واقعیت زیاد شود، مدار عصبیِ درد فیزیکی فعال می‌شود. جالب اینجاست که رهایی با پذیرشِ نپذیرفتن شروع نمی‌شود، بلکه با دیدن سوگیری «بایدها» در زبان ذهنی ممکن می‌شود.

راهکار:

این متن را می‌شود از لنز «قمارباز احساساتی» دید: ما نه بر نتیجه، بلکه فقط بر روی شرط بستن مسلطیم. پذیرش یعنی توقف شرط بستن روی نتیجه و شروع توجه به کارت‌های روبه‌رو.