کنار نیومدن با آدم بی ثبات

پشیمانی از دیواری که خودم خراب کردم؛ چرا با آجر لق کنار نمی‌آیم؟:

مغز انسان پشیمانی ناشی از خطای خودش را عمیق‌تر از آسیب دیگران پردازش می‌کند؛ چون احساس کنترل، پشیمانی را تشدید می‌کند. در آزمایش‌ها، افرادی که خودشان انتخاب اشتباه کردند، فعالیت قشر اوربیتوفرونتال بیشتری نشان دادند. یعنی غصه‌ی دیواری که خودت خراب کردی فقط شاعرانه نیست؛ سازوکار عصبی دارد. همان مغز برای جلوگیری از فروپاشی بیشتر، به آجر لق حساس می‌شود.

راهکار:

ویرانه‌ای که خودت ساخته‌ای هنوز مال توست؛ برای همین غصه‌اش واقعی است. اما آجر لق، استعاره‌ی بی‌ثباتی است که هر لحظه ممکن است کل دیوار تازه را هم فرو بریزد. غصه خوردن برای گذشته و مرزبندی برای حال، متناقض نیستند؛ یعنی معماری درونت هنوز کار می‌کند.