کنار گذاشته شدن بعد از نیاز

معنای قاشق چایی بودن در رابطه و استفاده شدن:

در روانشناسی به این پدیده «رابطه مبادله‌ای» می‌گن: ادم‌ها تا زمانی ارزشمندن که نیاز طرف رو برآورده کنن. جالب این که تحقیقا نشون میده مغز ما در این شرایط دوپامین رو فقط برای لحظه‌ی «حل شدن قند» ترشح می‌کنه، نه برای خود رابطه. آیا واقعاً می‌شه از چرخه‌ی «قاشق بودن» خارج شد؟

راهکار:

این استعاره رو می‌شه به «نقش موقت» تعبیر کرد: در هر رابطه‌ای یک نفر گاهی نقش قند رو داره و یک نفر نقش قاشق. شاید سوال اینه که چطور از قاشق بودن به قند بودن تغییر نقش بدی؟