لعنت به اونی که الان ماهه؛ درد پنهان حسادت عاشقانه:
ماه فقط ۱۲٪ نور خورشید را بازتاب میدهد؛ سطحش از آسفالت تیرهتر است و بدون منبع نور، کاملاً سیاه دیده میشود. روانشناسان به این حس «تحسین وارونه» میگویند: مغز برای کاهش درد مقایسه، از مدار نفرت استفاده میکند. پس لعنت به ماه، در واقع اعتراف به درخششِ قرضی اوست.
راهکار:
وقتی میگوییم «ماه»، در واقع به کسی اشاره میکنیم که در این لحظه از دور میدرخشد؛ اما یادمان باشد ماه خودش نوری ندارد و فقط آینهی خورشید است. شاید به جای لعنت، بپرسیم: خورشیدِ این تصویر کیست؟