کنایه به زندگی روزمره

زندگی‌ام سیرک است: تراژدی یک دلقک بی‌حقوق:

در قرون وسطی، دلقک‌های دربار تنها کسانی بودند که می‌توانستند حقیقت را به پادشاه بگویند و اعدام نشوند. این موجود حقیقت‌گو آنقدر ارزش داشت که گاهی وزیر می‌شد. حالا دلقک‌های مدرن زندگی ما، از صبح تا شب اجرا می‌کنند اما سکه‌ای نمی‌گیرند؛ شاید چون دیگر حقیقتی در کار نیست؟

راهکار:

دلقک‌های واقعی در سیرک دستمزد می‌گیرند، ولی دلقک‌های زندگی فقط تشویق می‌شوند یا هو می‌شوند. شاید اجرایت روی صحنه‌ای اشتباه است.