کنایه به وداع

کنایه‌ای فلسفی درباره زیبایی خداحافظی:

در روانشناسی، «ناهماهنگی شناختی» توضیح می‌دهد که چرا ما برای کاهش درد جدایی، به دنبال توجیه منطقی می‌گردیم—مثلاً گفتن «خداحافظی قشنگ وجود ندارد». مغز ما تناقض بین علاقه و فقدان را با ساختن چنین حکمت‌هایی تحمل‌پذیر می‌کند. آیا این یک مکانیسم دفاعی هوشمندانه است یا انکار ساده واقعیت؟

راهکار:

این نگاه را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: شاید خداوند نیازی به سلام ندارد چون هرگز از ما جدا نمی‌شود. این پایان‌ها هستند که زیبایی «ملاقات»‌های بعدی را ممکن می‌سازند.