آیندهام روشنه؛ طنز تلخ دیوانگی در عشق:
در علم اعصاب، عشق رمانتیک باعث کاهش سروتونین میشود، درست مانند اختلال وسواس فکری-عملی. عاشقان تازه، سطح سروتونینشان تا ۴۰٪ پایینتر از حد طبیعی است. به همین دلیل فکر مداوم به معشوق، شبیه وسواس میشود. از طرفی، دوپامین در مرکز پاداش مغز مثل یک اعتیاد فعال است. آیا این یعنی عشق واقعی همیشه مرز باریکی با جنون دارد؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس هوشمندانه میسازد: روشنایی درون نماد تاریک جنون. شاید عشق، خود گونهای جنون موقت است که جامعه آن را رمانتیک کرده، اما وقتی از تیمارستان سر در میآورد، همان تصویر ایدهآل فرو میریزد. تو گویی هر 'آینده روشن' یک زیرمتن دیوانهوار دارد.