حداقل آهن باش گاهی زنگ بزن؛ کنایه طنز به بیتوجهی:
در روانشناسی، تقویت متناوب با نسبت متغیر قویترین نوع شرطیسازی است؛ یعنی اگر کسی فقط گاهی پیام بدهد یا زنگ بزند، مغز بیشتر از توجه دائمی درگیر انتظار و پیشبینی میشود. از نظر شیمیایی هم آهن در مجاورت رطوبت و اکسیژن زنگ میزند، اما فولاد ضدزنگ با لایه اکسید کروم خودش را غیرفعال میکند. آیا بیاعتناییِ گاهبهگاه همان رطوبتی است که رابطه را زنگ میزند؟
راهکار:
این جمله را میشود یک جور مسئله شیمیایی خواند: آهن فقط وقتی زنگ میزند که رطوبت و اکسیژن باشد؛ یعنی حتی فرسایش هم به نوعی واکنش است. پس کنایه اینجا شاید این است که سکوتِ محض از هر زنگزدگیای سردتر است و آدم حداقل منتظر یک نشانه، حتی اعتراض، میماند.