کمک به دیگران و ارزش وجودی

مهربانی؛ اصل انسان بودن و حس ارزشمندی:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که عمل مهربانی (چه کمک کردن چه کمک گرفتن) ناحیهٔ شکمی-تگمنتال مغز را فعال می‌کند و دوپامین و اکسی‌توسین ترشح می‌کند – همان مسیر پاداش که وابستگی اجتماعی را تقویت می‌کند. این یعنی حس «ارزشمندی» نه یک فلسفه، که یک مکانیسم تکاملی برای بقای گروه است. سوالی که مطرح می‌شود: آیا جامعه‌ای که کمک‌خواهی را نشانه ضعف می‌داند، در واقع علیه زیست‌شناسی خودش عمل می‌کند؟

راهکار:

این متن به خوبی نشان می‌دهد که مهربانی و کمک‌خواهی دو روی یک سکه‌اند. شاید بتوانید از این زاویه نگاه کنید: کمک‌خواهی نه ضعف، بلکه نشانه اعتماد به دیگران و پذیرش آسیب‌پذیری انسانی است. برای تجربه عمیق‌تر، سعی کنید در یک روز چند کار کوچک مهربانانه انجام دهید و هم‌زمان از دیگران کمک بخواهید – ببینید کدام حس ارزشمندی قوی‌تری به شما می‌دهد.