کمک به دیگران؛ راهی برای درمان زخمهای درونی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد کمک به دیگران همان مدار پاداش مغز را فعال میکند که غذا و رابطه جنسی فعال میکنند – ترشح دوپامین، اکسیتوسین و کاهش کورتیزول. این «بالا رفتن کمککننده» باعث کاهش التهاب و افزایش طول عمر میشود. جالب اینجاست که در MRI، همین لحظه که تصمیم به کمک میگیری، آمیگدال (مرکز ترس) آرام میشود. شاید درمان واقعی در بیرون از خودت شروع میشود؟
راهکار:
این جمله در روانشناسی به پدیدهٔ «درمانگر زخمخورده» اشاره دارد: کمک به دیگران نه تنها به آنها سود میرساند، بلکه زخمهای خودمان را هم التیام میبخشد. اگر این حس را تجربه میکنید، بدانید که یک مکانیسم طبیعی برای بازسازی است.