اعتماد: قمار ضروری زندگی:
از دیدگاه تکاملی، مغز ما یک «دستگاه تشخیص کلاهبردار» است. ما دائماً در حال محاسبه ریسک اعتماد به دیگران برای همکاری و بقا هستیم. این فرآیند آنقدر حیاتی است که مناطق خاصی از مغز مانند قشر اوربیتوفرونتال، مخصوص پردازش پاداش و تنبیه ناشی از تعاملات اجتماعی تکامل یافتهاند. وقتی اعتماد میکنیم، در واقع یک محاسبه عصبی-شیمیایی پیچیده انجام دادهایم. آیا میتوان گفت این قمار، ذاتیِ زیستِ ماست؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر دید: اعتماد یک «قرارداد اجتماعی ضروری» است. بدون آن، هیچ رابطهای شکل نمیگیرد. شاید بهتر باشد بپرسیم چگونه میتوانیم مهارت «انتخاب صحیح فرد برای اعتماد» را تقویت کنیم تا این قمار، محاسبهشدهتر شود.