کمال در ناقصی

نیمه گمشده در باران خزان:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد پدیده‌ای به نام «اثر زیگارنیک» باعث می‌شود ناقص‌ها بیشتر در حافظه بمانند. جالب‌تر اینکه وقتی باران می‌بارد، بوی پتریکور می‌تواند خاطرات فراموش‌شده را فعال کند. اینجا شاعر نیمه‌ای را که گم کرده بود، در دل باران کامل می‌بیند. آیا این هم‌نشینی ناقصی و کمال، همان معمای ذهن ماست که به دنبال تمامیت در میان ویرانی می‌گردد؟

راهکار:

گاهی اوقات آنچه را که گم کرده‌ایم، در دل ناقص‌ترین صحنه‌ها کامل می‌یابیم؛ این بیت دعوتی است به بازتعریف «نقص» در لحظه‌های شکننده.