اگه بهت توجه میکنم، خیلی خوششانسی؛ نادیدهگرفتن رو دوست دارم:
بر اساس نظریه علامتدهی پرهزینه، نادیده گرفتن عمدی دیگران نوعی سیگنال اجتماعی است که میگوید «من آنقدر ارزشمندم که توجه من کمیاب است». این رفتار در روانشناسی تکاملی به عنوان «اصل کمیابی» شناخته میشود: انسانها برای چیزهایی که به ندرت دریافت میکنند، ارزش بیشتری قائل میشوند. جالب اینجاست که تحقیقات نشان داده نادیده گرفتن گاه به گاه یک شریک بالقوه، جذابیت شما را در نگاه او افزایش میدهد، اما اگر به بیتوجهی کامل تبدیل شود، اثر معکوس دارد. آیا این اصل در شبکههای اجتماعی هم همانقدر قدرتمند است؟
راهکار:
نکته حرفهای: این رویکرد تنها زمانی جذاب است که با بخششهای گاهبهگاه توجه واقعی همراه باشد. در غیر این صورت، «نادیده گرفتن» از علامت اعتماد به نفس به نشانه بیادبی تبدیل میشود.