وفاداری؛ کلمهای که به آثار باستانی تبدیل شده:
در روانشناسی تکاملی، وفاداری نه یک فضیلت، بلکه یک استراتژی بقاست. مغز انسان برای کاهش هزینهی جستوجوی شریک، مسیرهای عصبی «وابستگی» رو میسازد؛ به همین دلیل ترک رابطه حتی با گزینهی بهتر، فعال شدن آمیگدال و ترس از ناشناخته را به همراه دارد. پژوهشها نشان میدهد در روابط بلندمدت، «اثر سرمایهگذاری» باعث میشود افراد به داشتههایشان بیشتر از حد واقعی ارزش بدهند. پس شاید وفاداری یک اثر باستانی نیست، یک سازوکار باستانیِ ذهن است.
راهکار:
وفاداری شاید کمیاب شده باشه، اما این کمیابی ارزشش رو کم نمیکنه؛ مثل عتیقهای که هر کسی پیداش کنه، واقعاً خوششانسه.