کم محبتی

بدترین حس؛ وقتی دوست داشتن یک طرفه است:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند طرد اجتماعی همان مدارهای درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ مغز «دوست نداشتن» را مثل زخم رمزگذاری می‌کند. پارادوکس اینجاست که برای حفظ پیوند، به «احتمال» پاداش عاطفی بیشتر از واقعیت واکنش نشان می‌دهد؛ همین باعث می‌شود عشق یک‌طرفه طول بکشد. آیا این درد، سوخت امید است یا تله‌ی تکرار؟

راهکار:

این حس شبیه بلند کردن تلفن در اتاق خالی است: صدا هست، پاسخ نیست. مغز سکوت طرف مقابل را با پرسش «من چه کم دارم؟» پر می‌کند، درحالی‌که اغلب مسئله ظرفیت عاطفی اوست، نه ارزش تو. رابطه مثل رقص دو نفره است؛ اگر یکی عقب بکشد، دیگری فقط با خیال هم‌قدم می‌شود.