ارتباط کمتر، ذهن آرامتر؛ چرا خلوت لازم است؟:
طبق نظریهٔ دانبار، مغز انسان فقط میتواند حدود ۱۵۰ رابطهٔ پایدار را پردازش کند؛ اما در دنیای امروز، یک کاربر معمولی در هفته با صدها نفر ارتباط سطحی برقرار میکند. این مازاد شناختی، آمیگدال را مدام در حالت هشدار نگاه میدارد و دقیقاً همین «ارتباط بیش از حد» است که ذهن را خسته میکند، نه تنهایی. در نتیجه کمکردن ارتباط، یک راهکار فیزیولوژیک است، نه گریز از جامعه. آیا واقعاً تعداد آدمها را کم کردهاید یا فقط نوتیفیکیشنها را؟
راهکار:
میتوان این جمله را از زاویهای دیگر دید: ذهن وقتی آرام است که ارتباطهای سطحی جای خود را به گفتگوهای عمیق بدهند؛ پس بهجای کمکردن همهٔ رابطهها، فقط رابطههایی را حذف کنید که انرژی میگیرند و همان چند رابطهٔ واقعی را عمیقتر کنید.