واقعیت تلخ زخم زبانها:
جالب است که مغز، درد ناشی از طرد شدن یا توهین را در همان مدارهای عصبی پردازش میکند که درد فیزیکی را احساس میکنند. مطالعات fMRI نشان میدهند «درد اجتماعی» یک استعاره شاعرانه نیست، بلکه یک واقعیت بیولوژیک است. آیا این میتواند توضیح دهد که چرا برخی خاطرات کلامی، سالها مانند یک زخم تازه میمانند؟
راهکار:
نوروساینس نشان میدهد که درد ناشی از طرد شدن اجتماعی یا توهین کلامی، همان مناطق مغزی مربوط به درد فیزیکی را فعال میکند. پس این حس که «زخم زبان» واقعی است، یک توهم نیست؛ یک واکنش عصبی-بیولوژیک ثبتشده است.