تو امید بزرگ قلب کوچک من شدی:
جالب است که نوروفیزیولوژی، عشق شدید را شبیه به اعتیاز به کوکائین میداند؛ هر دو سیستم پاداش دوپامینی را فعال میکنند و «امید» را به یک نیاز شیمیایی تبدیل مینمایند. آیا این وابستگی زیستی، ارزش احساسی تجربه را کم میکند یا بیشتر میکند؟
راهکار:
این حس عمیق را میتوان با نوشتن یک نامه به خودت در آینده، که این لحظه امیدواری را ثبت کند، ماندگار کرد. بعداً خواندنش قدرتبخش خواهد بود.