شعر عاشقانه: شدی قلب تن روحم:
دانشمندان میگویند عاشق شدن واقعاً شبیه «پرواز» است: در مغز، دوپامین و نوراپینفرین افزایش پیدا میکند و احساس سبکی و انرژی بینهایت ایجاد میکند. جالبتر اینکه همین منطقهٔ مغز هنگام تجربهٔ «بالگشودن» و اعتماد فعال میشود. پس این تشبیه نه شاعرانه، که علمیست. توی تاو چند نفر چنین حسی رو تجربه کردن؟
راهکار:
این بیت رو میتونی برای کسی بنویسی که واقعاً وجودش برات بال و پر شده. شاید اضافه کردن یه مصرع دیگه دربارهٔ «بودن در کنار هم» حسش رو کاملتر کنه.