قلب عصب کشی شده

قلب عصب‌کشی‌شده؛ بی‌حسی عاطفی و سردی احساسات:

عصب‌کشی دندان عصب و رگ‌های پالپ را برمی‌دارد، ولی دندان همچنان می‌شکند و درد را فقط دیرتر نشان می‌دهد؛ روان‌شناسی هم «بی‌حسی عاطفی» را خاموش‌کردن موقت هشدار درد می‌داند، نه مرگ احساس. قلب بی‌عصب شاید نلرزد، اما زخم‌پذیرتر است. آیا این آرامش است یا بی‌حسی؟

راهکار:

عصب‌کشی قلب یعنی درد کشیدن متوقف شده، نه اینکه قلب مرده باشد؛ مثل دندانی که حس ندارد اما جای خالی و لثه‌اش باقی می‌ماند. این بی‌حسی می‌تواند پناهگاه موقتی باشد تا ریشه‌های ترس التیام پیدا کنند. قدم بعدی می‌تواند نوشتن یک نامهٔ نانوشته به همان کسی باشد که قلب را به این نقطه رساند؛ نه برای فرستادن، فقط برای شنیدن صدای خودت.