قلب نیست، قلابه: طنز تلخ یک تیکه:
در روانشناسی دلبستگی، آدمهای «قلابصفت» معمولاً دچار سبک دلبستگی اضطرابی هستن؛ اونها برای فرار از ترک شدن، به همه گیر میدن تا شاید یکی نگهشون داره. برعکس، قلب واقعی با امنیت، انتخابگر وصل میشه، نه از سر نیاز. مطالعات نشون میده این آدمها بیشتر از بقیه در معرض روابط سمیاند. به نظرتون قلاب بودن یه مکانیزم دفاعیه یا یه بازی شیطنتآمیز؟
راهکار:
گاهی قلاب بودن از روی ناامنی عاطفیه، نه شیطنت؛ شاید این آدم دنبال یه لنگرگاه ثابته ولی بلد نیست وصل بشه جز با گیر دادن.