کل جانم را بگیر

نیمه‌گیری ش به چست؟ فلسفه‌ی طلب مرگ کامل:

مغز انسان تحمل ابهام را ندارد؛ در آزمایشی معروف، افراد شوک الکتریکی قطعی را به انتظار شوک احتمالی ترجیح دادند. این همان منطق «کل جانم را بگیر» است: درد قطعی از رنجِ «شاید» آسان‌تر است. چرا ذهن ما نیستی کامل را بر نیمه‌مردگی ترجیح می‌دهد؟

راهکار:

این درد، فریاد گسستن از نیمه‌تمام‌هاست. در روان‌شناسی هستی‌گرا، چنین التماسی نه دعوت به مرگ، که عطش «تمامیت» و رهایی از وضعیت معلق است؛ تولدی دوباره از خاکستر همه تعلقات نیمه‌کاره.