محافظت خدا از ما در برابر خطرهای ناشناخته:
ذهن انسان برای رویدادهایی که اتفاق نیفتادهاند هیچ مدرکی ذخیره نمیکند؛ به این میگویند «سوگیری بقا». تو فقط خطرهایی را میبینی که دیده شدهاند، نه آنهایی که توسط محافظت غیبی، شانس یا سازوکارهای ایمنی خنثی شدهاند. در اپیدمیولوژی، «پارادوکس پیشگیری» میگوید موفقیت یک سپر، نادیده گرفته میشود چون نتیجهاش «هیچ اتفاقی» است. خدا و سیستم ایمنی هر دو در سکوت کار میکنند. حالا بپرس: چند حادثهی ممکن را امروز ندیدی؟
راهکار:
راز این جمله در «نادیدنی بودنِ محافظت» است؛ ذهن ما فقط فاجعههای رخداده را میبیند، نه فاجعههایی که هرگز اتفاق نیفتادند. ایمانِ تو در واقع شرطبندی روی یک محافظ نامرئی است؛ همان چیزی که علم به آن «سوگیریِ بازمانده» میگوید.