خطر پشیمانی

خطر ای کاش‌های زندگی و حسرت:

مغز انسان روزانه حدود ۲۰۰ بار به «ای کاش» فکر می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد که تمرکز مزمن روی حسرت‌های گذشته، سطح کورتیزول را بالا می‌برد و دوپامین را کاهش می‌دهد. اما جالب اینجاست که بعضی از همین «ای کاش»ها می‌توانند خلاقیت را جرقه بزنند. کدام «ای کاش» شما را زنده نگه می‌دارد؟

راهکار:

در روانشناسی، «تفکر خلاف واقع» دو نوع دارد: صعودی و نزولی. «ای کاش»های نزولی باعث حسرت و رکود می‌شوند، اما نوع صعودی آن (مثلاً «ای کاش دیرتر می‌آمدم تا تصادف نکنم») می‌تواند درس‌های مهمی بدهد. کلید این است که «ای کاش» را به برنامه عملی تبدیل کنید.