خطر نکردن

بزرگترین ریسک زندگی؛ ریسک نکردن است:

سوگیری وضع موجود (Status Quo Bias) باعث میشود مغز انسان زیان احتمالی را حدود دو برابر سود احتمالی سنگین‌تر ببیند؛ برای همین «بی‌خطری» بیش از آنکه انتخابِ عقلانی باشد، یک خطای شناختی است. پژوهش‌های بلندمدت روی پشیمانی هم می‌گویند آدم‌ها در پایان زندگی اغلب از کارهایی که کرده‌اند پشیمان نیستند، بلکه از «نرفتن‌ها» و «امتحان‌نکردن‌ها» عذاب می‌کشند. پس بی‌عملی هم یک ریسک است، فقط ریسکش دیرتر به چشم می‌آید.

راهکار:

این جمله را میشود معکوس هم خواند: اگر هیچ ریسکی نکنی، مطمئنترین راه برای تضمین یک زندگیِ پر از «چی میشد اگه» را انتخاب کردهای.