سرنوشت تاریک: تقصیر شب نیست، خود ما تاریکیم:
آیا میدانستی سوگیری «خطای پسنگری» باعث میشود فکر کنیم سرنوشت از پیش تعیین شده است، در حالی که ذهن ما فقط رویدادها را به گذشته نسبت میدهد؟ در روانشناسی، این پدیده «تعینگرایی وهمی» نام دارد: ما پس از واقعه، آن را اجتنابناپذیر میبینیم. اما واقعیت این است که هزاران مسیر ممکن در لحظه پیش روی ماست. پس آیا تاریکی سرنوشت، حاصل نگاه ما به گذشته نیست؟
راهکار:
اگر این حس غم از ناگزیری سرنوشت است، شاید بد نباشد به این فکر کنی که 'تاریکی' در واقع نبود نور آگاهی است؛ هر لحظه میتوانی چراغی روشن کنی.