خطای هزینه از دست رفته

چرا رها کردن به موقع درد کمتری دارد؟:

بر اساس نظریهٔ چشم‌انداز کانمن و تورسکی، مغز ما زیان را تقریباً دو برابر سود تجربه می‌کند؛ به همین دلیل تحمل هزینهٔ ادامهٔ یک مسیر اشتباه، به‌طرز غیرمنطقی آسان‌تر از پذیرش ضررِ قطعیِ رها کردن است. به این پدیده «خطای هزینهٔ غرق‌شده» می‌گویند: هرچه بیشتر سرمایه‌گذاری کرده باشیم، ترک آن سخت‌تر می‌شود، حتی اگر آینده روشن نباشد. مغز برای بقا به ادامه عادت کرده، نه به پایان. آیا همین مکانیزم شما را در جایی نگه داشته که رهایش لازم است؟

راهکار:

این جمله را می‌توان گسترش داد: رها کردن فقط مخصوص رابطه‌های عاطفی نیست؛ عادت‌های کهنه، شغل‌های بی‌حاصل و حتی افکار تکرارشونده هم همین قاعده را دارند. درد رها کردن، هزینهٔ رشد است، نه شکست.