خطای عاشقانه

گل به گل دادن؛ خطایی که عاشقانه است:

بر اساس «نظریه‌ی سیگنال پرهزینه»، گل یک هدیه‌ی غیرعملیِ عمدی است: هدیه‌دهنده نشان می‌دهد آنقدر منابع دارد که برای یک چیزِ زیبای بی‌فایده خرج کند. حالا اگر مخاطب خودش «گل» باشد، این سیگنال خودارجاع می‌شود و مغز، اطلاعاتِ مرتبط با خودِ گیرنده را عمیق‌تر و شخصی‌تر پردازش می‌کند؛ یعنی «خطا» از نظرِ عصبی، همان مسیرِ دقیقِ صمیمیت است. پس واقعاً خطاست؟

راهکار:

زیبایی این جمله در این است که «خطا» را نه به معنای اشتباه اخلاقی، بلکه به معنای اصرار عاشقانه معنا می‌کند؛ انگار گل دادن به گل، تنها راه گفتنِ این است: «تو خودت کافی هستی، اما من هم می‌خواهم در این کمال سهمی داشته باشم.»