احساس پیری و خستگی در جوانی؛ شبی با چاشنی غم:
پیری زودرس فقط یک استعاره نیست؛ پژوهشها نشان میدهد استرس مزمن در جوانی میتواند طول تلومرها را کوتاه کند و سن بیولوژیک را از سن تقویمی جلو بیندازد. «بار آلواستاتیک» یعنی فرسودگی تدریجی سیستمهای بدن در پاسخ به فشار روانی، با لرزش دست، دردهای پراکنده و خمیدگی قامت همراه میشود؛ دقیقاً همان تصویری که کشیدی. جالبتر اینکه چنین حساسیتی اغلب در مغزهای عمیقپرداز و خلاق رخ میدهد. آیا این خستگیِ زودرس، بهایِ دیدنِ بیش از حدِ دنیاست؟
راهکار:
این تصویر، وزن خستگی را نشان میدهد؛ اما میشود آن را از زاویهی دیگر هم دید: کسی که در جوانی اینطور احساس میکند، معمولاً بارِ عاطفی یا مسئولیتی بیش از یک آدم عادی به دوش میکشد و این نشانهی عمقِ حساسیت است، نه پایان راه. اگر ذهن خسته است، جدی گرفتن نیاز به توقف و ترمیم، خودش نوعی بازگشت به جوانی است.