خستگی پاندمی

طنز تلخ طاعون روسی و ماسک کرونا:

اثر «عادی‌شدن خطر» می‌گوید هرچه یک تهدید طولانی‌تر شود، مغز آن را به پس‌زمینه می‌برد؛ در موج دوم آنفلوانزای ۱۹۱۸ هم مقاومت به ماسک بالا گرفت. طنز تلخ این متن دقیقاً همان نقطه‌ای است که خستگی پاندمی، هشدار سلامت را به شوخی تبدیل می‌کند. آیا این‌بار «آغوش باز» نقد اجتماعی است یا انکار جمعی؟

راهکار:

این متن را می‌توان به نقدی طنزآمیز از «خستگی پاندمی» تبدیل کرد: مقایسه کنید چطور در کرونا ترس اولیه باعث ماسک شد و حالا بی‌خیالی به شکل پذیرش طاعون درآمده. ادامه‌اش می‌تواند یک مینی‌روایت درباره تفاوت ترس واقعی و طنز سیاه باشد، نه دعوت واقعی به بیماری.