خستگی نسلی

خستگی نسلی؛ چرا لبخندها از ته دل نیستند؟:

به لبخند واقعی «خنده دوشن» می‌گویند: فقط وقتی عضله دور چشم درگیر شود، هیجان واقعی است؛ لبخند اجتماعی صرفاً عضله گونه را حرکت می‌دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد کار هیجانی مداوم سطح کورتیزول را بالا می‌برد و خستگی مزمن را عمیق‌تر می‌کند. چند درصد لبخندهای روزانه‌تان واقعاً دوشن است؟

راهکار:

لبخند اجباری مثل مُسکن موقتی است: درد را پنهان می‌کند اما خستگی را عمیق‌تر می‌کند. شاید آنچه ما را خسته می‌کند، فاصله‌ی بین چهره‌ی اجتماعی و حال واقعی است.