خستگی در عشق

عشقی که توان شد:

خسته‌ام کنج چشمانت پناهم میدهی؟:

بیخیال شاعری، پناهی در چشمان تو:

مطالعات روانشناسی نشان داده که نگاه کردن به چشمان فرد مورد اعتماد، باعث ترشح اکسی‌توسین (هورمون پیوند) می‌شود که استرس را کاهش می‌دهد. این دقیقاً همان 'محل دادن' مورد اشاره شماست. آیا می‌دانستید این مکانیزم تکاملی برای بقای نوزادان طراحی شده؟

راهکار:

این حس خستگی و پناه بردن به چشم معشوق، یادآور نیاز انسان به تعلق و امنیت در روابط است. گاهی سکوت و نگاه، عمیق‌تر از هزاران کلمه حرف می‌زنند.

خبری از کات کردن نیست؛ عشق واقعی یعنی استراحت روی پاهات:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد که تماس فیزیکی مانند نشستن روی پاهای طرف مقابل، سطح اکسی‌توسین (هورمون عشق) را بالا و کورتیزول (استرس) را پایین می‌آورد. این رفتار ناخودآگاه، اعتماد و دلبستگی را تقویت می‌کند. جالب اینجاست که در فرهنگ‌های مختلف، 'نشستن روی پای دیگری' نماد تسلیم و امنیت هم‌زمان است. آیا شما در رابطه‌تان از این نوع نزدیکی‌های غیرکلامی استفاده می‌کنید؟

راهکار:

این جمله، خستگی را از یک تهدید به فرصتی برای صمیمیت تبدیل می‌کند. در روابطی که امنیت عاطفی هست، حتی لحظات بی‌حالی هم می‌تواند بهانه‌ای برای نزدیکی بیشتر باشد. اگر می‌خواهید همین حس را در رابطه‌تان تقویت کنید، گاهی با شوخی و بازیگوشی به طرف مقابل یادآوری کنید که کنارش بودن برایتان آرامش‌بخش است.