آرزوی فرار از بار زندگی:
در روانشناسی، این تمایل به «واگذاری ناگهانی خود» شبیه به پدیده‌ی «فلج هیجانی» است؛ زمانی که سیستم عصبی آنقدر تحت فشار است که ترجیح می‌دهد وجود خود را به عنوان یک شیء به دیگری بسپارد تا از بار تصمیم‌گیری رها شود. این یک مکانیسم فرسودگی است، نه تنبلی. آیا تا به حال این احساس را در قالب خستگی فیزیکی شدید نیز تجربه کرده‌اید؟
راهکار:
این حسِ واگذاری و فرار، اغلب نشانه‌ی «فرسودگی هیجانی» است. یک تمرین کوچک: سعی کن برای ۲۴ ساعت، زندگی‌ات را نه به عنوان یک «بار» کامل، بلکه به عنوان سه وظیفه‌ی بسیار کوچک و ملموس (مثلاً: یک فنجان چای، یک پیاده‌روی پنج دقیقه‌ای، تماس با یک دوست) ببینی. گاهی مغز ما از کلّیت خسته می‌شود، نه از اجزای قابل مدیریت.