فرار از شهر؛ راهی برای بازگشت به آرامش:
مغز ما در محیطهای شهری دچار «خستگی توجه هدایتشده» میشود: محرکهای مداوم، تصمیمهای ریز و نویز پسزمینه، قشر پیشپیشانی را فرسوده میکنند. نظریهی بازیابی توجه نشان میدهد قرار گرفتن در طبیعت، حتی تماشای عکس درختان، روند ترمیم توجه را تسریع میکند. مغز در طبیعت به حالت توجه غیرارادی میرود و منابع شناختیاش شارژ میشود. به همین دلیل فرار از شهر در سطح عصبشناختی یک تجمل نیست، یک ضرورت برای سلامت روان و بهرهوری است.
راهکار:
فرار از شهر لزوماً مهاجرت نیست؛ گاهی یک پیادهروی بیمقصد در حاشیهی شهر یا حذف یک هفتهای شبکههای اجتماعی همان حس رهایی را میسازد.