برای تمامِ دنیا یخ بودم؛ غیرقابلِ نفوذ و دور. اما برای آن‌ها که جایی در قلبم داشتند، آتشی بودم که می‌سوخت و گرم می‌کرد. حالا که دیگر هیچ‌کدامشان نیستند و آن گرمایِ من در خلأ هدر رفته، مانده‌ام با دنیایی که تنها سهمم از آن، تکرارِ یکنواختِ شب و روز است. خسته‌ام؛ نه از دنیا، که از این نقشِ تکراریِ ناتمام.️
5.0
غمگین تنهایی احساس تنهایی بعد از جدایی خستگی از نقش تکراری سردی و گرمی در روابط تکرار یکنواخت زندگی در روانشناسی به این پدیده «سپر عاطفی» می‌گویند: آد...