چرا دائمالبخشش نیستیم؛ واقعیت خستگی از بخشش:
طبق نظریه 'محدودیت منابع خودکنترلی'، بخشش یک عمل شناختی پرهزینه است. وقتی مغز مدام مجبور به سرکوب پاسخهای منفی میشود، ذخیره گلوکز کاهش یافته و خستگی پدید میآید. در واقع، ظرفیت بخشش مثل حافظه رم تحلیل میرود! جالب اینکه بخشش مکرر بدون تغییر رفتار طرف مقابل، به کاهش عزت نفس نیز منجر میشود. به همین دلیل، 'دائمالبخشش نبودن' یک مکانیسم دفاعی تکاملی است، نه ضعف شخصیتی.
راهکار:
بخشش را مانند یک منبع تجدیدپذیر اما محدود در نظر بگیرید. روانشناسی مثبتگرا میگوید بخشش آگاهانه به شرط تغییر رفتار، سلامت روان شما را حفظ میکند. این جمله شما بازتاب همان اصل 'مرزهای هوشمندانه' است. برای تمرین بخشش بدون خستگی، میتوانید از تکنیک 'بخشش با یادداشت' استفاده کنید؛ یعنی خطا را بنویسید و بعد خط بزنید، اما اگر تکرار شد، بازنگری کنید نه بخشش بیقید.