شوخی با خشکی لب: مشترک گرامی پوست لب شما به پایان رسید:
پوست لب هیچ غده چربی‌ای ندارد و ضخامتش فقط ۳ تا ۵ لایه سلولی است؛ یعنی رطوبت را حدود ده برابر سریع‌تر از پوست صورت از دست می‌دهد. بدتر اینکه لیسیدن لب، آنزیم‌های بزاق را روی آن می‌ریزد و سد لیپیدی ضعیف لب را تجزیه می‌کند؛ دقیقاً مثل ریختن مواد شوینده روی لایه محافظ. به همین دلیل لب‌ها بعد از هر بار خیس شدن با بزاق، خشک‌تر و ترک‌خورده‌تر می‌شوند. بالم لب‌های حاوی منتول یا کافور هم ممکن است با ایجاد حس خنکی، وسوسه لیسیدن لب را بیشتر کنند.
راهکار:
پیام اپراتوری لب‌ها را جدی بگیر؛ مشکل اصلی معمولاً کمبود آب نیست، بلکه لیسیدن لب است. بزاق دهان آنزیم‌هایی دارد که سد چربی ضعیف لب را تجزیه می‌کند و خشکی را بدتر می‌کند. شب‌ها یک لایه بالم لب حاوی لانولین یا سرامید بزنید تا لایه محافظ لب ترمیم شود.