قهرمانان بی جان

زمستان ۱۴۰۴ و جستجوی بی‌فرجام برای یک معنا:

در اسطوره‌شناسی، زمستان اغلب نماد «عصر آهن» یا دورانی است که خدایان جهان را ترک می‌کنند و قهرمانان باید تنها بجنگند. این مفهوم در فلسفه با عنوان «خدا مرده است» نیچه بازتاب یافته، که نه یک جشن، بلکه هشداری درباره خلاء ارزش‌های مطلق است. آیا این حس غیبت، خود می‌تواند سرآغاز خلق اسطوره‌های جدید باشد؟

راهکار:

این متن را می‌توان به عنوان نقطه شروع یک پروژه هنری جمعی در نظر گرفت؛ مثلاً خلق یک نقشه مفهومی از «خدایان گمشده» در تاریخ معاصر ایران.