عشق مثل خیره شدن به خورشید: زیبا اما خطرناک:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد در مراحل اولیه عشق رمانتیک، مغز دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند که عملاً بخش منطقی (پریفرونتال) را غیرفعال میکند. این دقیقاً همان «کوری»ای است که توصیف کردید. جالب اینجاست که از دیدگاه تکاملی، این کوری موقت برای پیوند جفتی ضروری بوده – مثل همان خورشیدی که چشم را میسوزاند تا فقط آن را ببینی. آیا تا به حال حس کردهاید عقلتان در عشق کاملاً تعطیل شده؟
راهکار:
این استعارهی زیبا دقیقاً عشق وابسته (codependency) را به تصویر میکشد. عشق واقعی نه سوزاننده است و نه کورکننده؛ بلکه مثل نسیمی است که چشمها را باز میکند و اجازه میدهد بقیه جهان را هم ببینیم.