خریدن تنهایی با جان و مردن برای اشکهایت:
تحقیقات نوروساینس نشون داده که واکنش مغز در هنگام فداکاری عاشقانه مشابه واکنش به مواد مخدره! دوپامین و اکسیتوسین ترشح میشه و حس لذت و دلبستگی ایجاد میکنه. اما نکته جالب اینه که فداکاری بیش از حد میتونه منجر به فرسودگی عاطفی بشه. آیا این نوع عشق، واقعاً پایدارتر از عشقی آرامتر و متعادلتره؟
راهکار:
این جمله یادآور مفهوم «عشق رمانتیک» در نظریه استرنبرگه: شور و تعهد بالا، اما بدون صمیمیت واقعی. شاید ارزش داره به این فکر کرد که چطور میشود بدون مردن، برای کسی زندگی کرد.