فروش اسب و خرید خر: تمثیلی از کمیت به جای کیفیت:
این دقیقاً مصداق «اثر دانینگ-کروگر» در روابط اجتماعیه: وقتی آدم از یه دارایی ارزشمند (اسب) چشم میپوشه تا چندتا چیز بیکیفیت (خر) بخره، ناخودآگاه سطح توقعش از محیط رو پایین میاره و اون وقت جمعیت دورش زیاد میشه، چون دیگه نیازی به فیلتر نداره. جالبه بدونید تو روانشناسی به این میگن «سقف شیشهای انتخاب»: هرچی معیارهای انتخاب سختگیرانهتر باشه، جمعیت کمتر ولی عمیقتره. سوال: به نظرتون چند درصد آدمهایی که الان دورتون هستن، اگه فردا بیپول بشید بازم میمونن؟
راهکار:
این متن رو میشه بهعنوان تمثیلی از «کیفیت vs کمیت» در روابط انسانی دید. پیشنهاد میکنم یه پست دنبالهای بزنی با عنوان: «چطور تشخیص بدیم دورمون خر جمع شده یا اسب؟» و چند نشانه عملی از تفاوت دوست واقعی و آدمهای دورهمی بگی.