پارادوکس دعا و خراب کردن زندگی دیگران:
در الهیات، این بحث به «مسئله شر» و سازگاری اختیار انسان با علم پیشین الهی مربوط میشود. فیلسوفانی مانند آلوین پلانتینگا استدلال میکنند که وجود شر لزوماً با وجود خدای قادر مطلق و خیرخواه در تناقض نیست، اگر شر ناشی از سوء استفاده موجودات مختار از اراده آزادشان باشد. آیا میتوان هم مختار بود و هم مجری بیچون و چرای اراده الهی؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس جالب را مطرح میکند: اگر همه چیز به اراده خداست، پس چرا انسانها میتوانند با دعا یا عمل خود، زندگی دیگران را «خراب» کنند؟ شاید بتوان این دیدگاه را بازنگری کرد: اراده الهی، قوانین ثابت جهان (از جمله اختیار و مسئولیت انسان) را شامل میشود، نه لزوماً هر رویداد جزئی.