وقتی پلها خراب میشوند و سیمان دیر میرسد:
آیا میدانستید در روانشناسی به این «اثر هزینهٔ غرقشده» میگویند؟ یعنی آدمها بعد از خرابکاری، حاضر میشوند چند برابر هزینه کنند تا چیزی را که خودشان شکستهاند، وصله بزنند. اما جالب اینجاست که مغز ما وصله را بهتر از اصل نمیبیند؛ مثل سیمانی که روی پل ترکخورده میریزند، ظاهراً ترمیم میشود ولی استحکام اولیه را ندارد. سوال اینجاست: آیا تا به حال کسی را دیدهاید که با «گونی گونی سیمان» بیاید ولی شما دیگر نخواهید پل را تعمیر کنید؟
راهکار:
این جمله یک هشدار روانشناختی است: وقتی کسی پلها را خراب میکند، بعداً با «گونی گونی سیمان» میآید یعنی تلاشهای جبرانی سنگین و پرهزینه. نکته ظریف این است که سیمان تازه روی پل قدیمی نمیچسبد؛ اعتماد مثل بتن، زمان میخواهد تا خشک شود. اگر این متن را برای کسی نوشتهاید، شاید بهتر باشد مستقیماً بگویید «دیگر دیر شده» تا پیام شفافتر برسد.