آدمی که در اوج ناراحتی خوشحالم کرد:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز انسان در لحظات غم و استرس، دوپامین بیشتری را برای رفتارهای مهربانانه و غیرمنتظره آزاد میکند. این یعنی آدمی که در بدترین حالت تو را بخنداند، مستقیماً روی سیستم پاداش مغزت اثر میگذارد و جایگاهی فراتر از دوستهای معمولی پیدا میکند. آیا میدانی این خاطرهها گاهی قویتر از خاطرات شادی معمولی ثبت میشوند؟
راهکار:
این جمله به زیبایی نشان میدهد که مغز ما آدمهایی را که در لحظات آسیبپذیری به ما مهربانی میکنند، عمیقتر به خاطر میسپارد. اگر در رابطهای هستی که این حس را داری، شاید وقت آن رسیده که یک یادداشت کوتاه برای همان شخص بنویسی – نه برای تشکر، بلکه برای ثبت لحظهای که دنیایت را تغییر داد.