خوشبختی هم تاوان دارد؛ بهای پنهان لحظههای خوب:
در اقتصاد رفتاری، «زیانگریزی» نشان میدهد درد از دست دادن تقریباً دو برابر لذت بهدست آوردن است؛ به همین دلیل مغز پس از اوج خوشبختی، بلافاصله شروع به محاسبه هزینههای احتمالی میکند. از منظر عصبشناسی، دوپامین نه با خود پاداش، بلکه با «خطای پیشبینی» ترشح میشود؛ یعنی وقتی خوشبختی پایدار شود، واکنش شیمیایی مغز خاموش میشود و برای حفظ لذت باید هزینه تازگی یا خطر بپردازی.
راهکار:
خوشبختی مثل نور است؛ قیمتش سایهای است که میسازد. اگر به تاوانش فکر میکنی، شاید داری از اوج لذت، پیشاپیش برای سوگ آن آماده میشوی. این آگاهی میتواند لذتت را عمیقتر کند، نه تلختر.