خوشبختی و پول

آرزوی رفاه و خوشبختی برای مردم ایران:

پارادوکس «ایسترلین» می‌گه تا وقتی درآمد از سطح معیشت رد بشه، دوبرابر شدن پول تقریباً هیچ تأثیری روی شادی نداره؛ چیزی که واقعاً حال ما رو خوب می‌کنه نسبتِ درآمد ما با همسایه‌هاست. برای همین توی جوامع نابرابر، حتی پولدارها هم احساس فقر می‌کنن. در واقع «غرق شدن در پول» ممکنه شادی رو غرق کنه. پس آرزوی دقیق‌تر چیه؟

راهکار:

این آرزو را می‌شود از «غرق شدن» به «تعادل» برگرداند: پژوهش‌ها نشان می‌دهد پس از تأمین نیازهای پایه، شادی بیشتر به «کافی بودن» وابسته است تا «زیاد بودن». شاید تصویر واقعی خوشبختی، مردمی باشد که هم درآمد خوب دارند و هم وقت و آرامش کافی برای لذت بردن از آن. این بازتعریف می‌تواند همه را به سمت رشد جمعی و پایدار هدایت کند.