خوشبختی در دل است نه در بیرون:
تحقیقات نشون میده آدمها بعد از رسیدن به آرزوهای بزرگ (مثل برنده شدن لاتاری) بعد از چند ماه به سطح شادی قبلی برمیگردن—به این میگن «تردمیل لذت». در مقابل، تمرین قدردانی از چیزای کوچیک میتونه نقطهی شادی رو بالا ببره. پس اینکه میگی خوشبختی تو دل آدمه، با علم روانشناسی مثبتگرا همخوانی کامل داره. سوال: به نظرتون چطور میشه این «دل خوش» رو تمرین کرد؟
راهکار:
این نگاه زیبا رو میشه با یه تمرین ساده عمیقتر کرد: هر روز سه لحظهای که دلت گرم بوده رو یادداشت کن. خیلی زود میبینی خوشبختیهای درونیات چقدر بیشتر از چیزاییه که از بیرون انتظار داشتی.