رفیق واقعی در سختی؛ همه در خوشی هستند:
پارادوکس حمایت اجتماعی: مغز تهدید را ۲ برابر پاداش به خاطر میسپارد؛ پس در سختی، حضور دیگران کمرنگتر از آنچه هست به نظر میرسد. در تاریخ، «حلقههای اعتماد» از ۵ نفر فراتر نمیرود (عدد دانبار). بدترین روزها فیلترِ رفاقتاند. شما چند نفر را در بدترین روزتان دیدید؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازخوانی کرد: سختیها تست دوستی نیستند؛ آینهاند. آدمها در خوشی کنار تو میآیند که سهمی از انرژی ببرند، اما در سختی کسانی میمانند که ظرفیت همراهی با درد را دارند. به جای شمردن غایبها، کیفیت همان یکی دو نفری را بسنج که میمانند.