رسم زندگی: غم خوردن برای دیگران و خوشی بقیه:
مغز انسان در مواجهه با بیعدالتی، همان منطقهای را فعال میکند که هنگام درد فیزیکی (اینسولای قدامی). تحقیقات نشان داده دیدن رنج دیگران و بیتوجهی دیگران به آن، پاسخ تنبیهی مشابهی ایجاد میکند. این همان مکانیسمی است که باعث میشود «غم خوردن» را بر «لب خندیدن» ترجیح دهیم. آیا این یک سازوکار تکاملی برای بقای گروه است یا تلهای برای فرسودگی فردی؟
راهکار:
این جمله، بازتابی از نابرابری عاطفی در روابط انسانی است. شاید بتوان آن را از زاویهای دیگر دید: «غم خوردن برای کسی، نشانه عمق پیوند شماست، نه ضعف شما.»